खोज

“एकजना बुढा मानिस बसमा चढेछन्। सिट खाली थिए तर उनी सिटमा बसेनन्। उभिएर बसभित्रको फलामको डन्डी च्याप्प समाए। बाटो उबडखाबड थियो। बस गुड्न सुरु गर्‍यो। बस घरी दायाँ ढल्किन्थ्यो, बुढा मानिस बसको डन्डीलाई बायाँतिर जोडले तान्थे। फेरि बस बायाँ ढल्किन्थ्यो, बुढा मानिस डन्डीलाई जोडले दायाँ तान्थे। यही रीतले बस अघि बढिरह्यो। बुढा मानिस सोही क्रिया गरिरहे। बुढा असिनपसिन भए। बस गन्तव्यमा पुगेर रोकियो। सबै यात्री बाहिर निस्के। बुढाले सबैलाई जम्मा गरेर भने– आज तपाईंहरू सबै मेरो कारणले बच्नुभयो। यात्रीहरू छक्क परेर सोधे– कसरी? बुढाले सगौरव भने– पल्टिन लागेको बसलाई डन्डीमा तानेर मैले पल्टिनबाट जोगाएँ र तपाईंहरू बच्नुभयो।”नेकपा एमालेको सातौ राष्ट्रिय महाधिवेशनको (जनकपुर)बन्द सत्रमा पार्टीका एकजना बरिष्ठ नेताले भाषणका क्रममा यस्तो कथा सुनाउनु भएको थियो ।

“ एकजना बुढ़ा मानिस बसमा चढ़ेछन । सीट खाली थिए तर ऊनी सीटमा बसेनन । उभिएर बसभित्रको फ़लामको डंडी च्याप्प समाए । बाटो उबड खवाड थियो । बस गुडन शुरु गर्यों । बस घरी दयाँ ढलकिन्थ्यो बुढा मानिस बसको डंडीलाई बायाँ तिर जोडले तन्थे । फेरी बस बायाँ ढलकिन्थ्यो बुढ़ा मानिस डंडीलाई जोडले दायाँ तान्थे । यही रीतले बस अघि बढी रह्यो । बुढ़ा मानिस सोही क्रिया गरिरहे । बुढ़ा असिन पसिन भए । बस गन्तब्यमा पुगेर रोकियो । सबै यात्रु बाहिर निस्के । बुढ़ाले सबैलाई जम्मा गरेर भने आज तपाईंहरु सबै मेरो कारणले बच्नु भयो । यात्रुहरू छक्क परेर सोधे कसरी । बुढ़ाले सगौरब भने पल्टिन लागेको बसलाई डंडीमा तानेर मैले पल्टिनबाट जोगाए र तपाईंहरू बच्नु भयो ।”
आज मलाई यो कथाको खुब सम्झना भयो ।